Answer Question
0
0

Ja hoor , hier ben ik weer. Dacht ik dat het weer even goed ging, maar alles behalve waar.
Ik blijf lichamelijke klachten hebben, ondanks dat mijn bloed nu al 3x is onderzocht. Op 2,5 maand tijd ben ik bijna iedere week 1x bij de huisarts geweest. Ik zoek heel veel op en bijna alles wat ik zie betrek ik op mezelf. Het liefst ging ik nu weer naar de dokter..
Ik word niet gerustgesteld, omdat ik klachten blijf hebben.
Het zijn de lichamelijke klachten die mij zorgen baren..
Denkend aan : moe zijn (zou de hele dag op bed willen liggen en slapen), kan de hele dag huilen, zie alles heel somber, licht in het hoofd en het gevoel flauw te vallen, buikpijn/rommelende darmen, pijnlijke spieren/gewrichten, sommige dagen hoofdpijn, de drang om mezelf continu te controleren (bloeddruk, hartslag en temperatuur), naar de avond toe waziger zien (moet eigenlijk wel een bril dragen maar draag die al lang nietmeer), veranderde stoelgang, weinig eetlust en vermagering

De kinesist waar ik ga zegt ook steeds dat er veel spanning zit in mijn spieren. Maar natuurlijk denk ik weer aan andere dingen..
Zeker omdat ik zoveel opzoek.

Ik moet steeds een oorzaak hebben voor die lichamelijke klachten. Want vind het moeilijk te geloven dat dit van psychische aard is 🙁

Gemarkeerd als spam
Geschreven door Anoniem
Gevraagd op 19 mei 2022 11 28
98 bekeken
Beste Anoniem, Gisteren heb ik voor het eerst deze site gevonden, zoekende naar een antwoord op een medische vraag van mij. Ik las je verhaal. De reden dat ik toch wilde reageren is dat ik het meegemaakt heb met mijn moeder, zij had ziektevrees, oftewel hypochondrie. Zelf vind ik ziektevrees een vriendelijker woord. Mensen onderschatten deze aandoening. Ik vind dit erg voor jou, want dit is een lijdensweg an sich. Mensen met hypochondrie voelen echt iets, weten zich geen raad meer en ondergaan soms doodsangsten. Wat je vaak tegenkomt is onbegrip van de omgeving, daarbij heeft het woord in onze maatschappij een negatieve klank en betekenis; "wat je hebt is allemaal van psychische oorsprong en dus niet echt". Gevolg voor diegene met deze aandoening; voelen zich niet serieus gehoord bij een klacht, voelen vaak haarfijn aan dat ze weer veroordeeld worden "daar komt hij/zij weer...wat voor klacht zal het nu zijn?" Tijdens het opgroeien met mijn moeder vond ik het moeilijk om dit mee te maken, de medische encyclopedie lag altijd op de salontafel, de weg naar de huisarts, de angst dat er iets ernstigs is, de geruststelling die volgde, werkte maar even. Haar hele leven stond in het teken van ziek zijn. Ik zag de ergernis van de huisarts in zijn ogen naar mijn moeder toe, niets (geen enkele klacht) werd meer serieus genomen, zelfs een griep werd psychisch genoemd. Dit is geen grap helaas. Het grote nadeel met deze aandoening is dat mensen je niet (altijd) meer geloven. En als er dadelijk echt iets is; wordt het weer afgedaan als zijnde "niet echt". Mijn moeder had haar hele leven serieuze rugklachten, nooit werd er een rontgenfoto gemaakt, of verder onderzoek. Op de leeftijd van 76 jaar (in 2013) werd voor het eerst een mri gemaakt bij mijn moeder. Deze verwijzing kreeg mijn ma alleen omdat er toevallig een vervangende arts was die dit wel serieus nam. Bleek een ernstige hernia, mijn moeder moest geopereerd worden of ze zou verlamd raken. De chirurg vertelde na de operatie dat dit al een hele oude hernia was, hij sprak over compleet ingekapseld. Dit vind ik dus het erge aan dit, er kan wel degelijk iets zijn, maar door de hypochondrie werd mijn moeder nooit geloofd. Een simpele rontgenfoto nog niet eens. Het hele verhaal is te omvattend, niet neer te schrijven en dat is ook niet mijn bedoeling. Mijn bedoeling is om je iets van steun te geven met dit verhaal; als jij echt het gevoel hebt dat er iets niet klopt; bestaat er niet een mogelijkheid voor jou om een onafhankelijke arts die niets van jouw hypochondrie afweet, jou een goeie totale medische checkup te geven? Hiermee bedoel ik; dan is er geen vooroordeel, iemand kijkt met een soort van schone lei naar jou, dan kun je tenminste dingen uitsluiten. Het kan zijn dat er iets is. Dan heb je duidelijk wat er aan de hand is, kan er iets aan gedaan worden. Maar als uit dit onderzoek blijkt dat alles in orde is, spreek dan met jezelf af dat dit dan ook echt zo is, dat alles goed is met jou. Elke keer dat je weer wat voelt, pak dan deze diagnose, als een steun, als hulp voor jezelf, voor gemoedsrust. Dat zou ook een vorm van geruststelling voor jou kunnen zijn. Wat betreft mijn moeders hypochondrie; in het laatste jaar van haar leven (ze is er niet meer, helaas, ze mocht 84 worden), ben ik erachter gekomen waar de oorsprong ligt. Mijn moeder had niet de kennis of het inzicht wat dit was, ziektevrees. Heeft dit nooit begrepen, haar hele leven niet, jammer genoeg. Jij staat er voor open en begrijpt het ook nog, daar wil ik jou een heel groot compliment voor geven. Dat is heel wat, vergis je niet, je kunt hiermee nog aan de slag. Hypochondrie heeft altijd een oorsprong; vind die van jou, en je kunt bouwen aan een betere kwaliteit van leven. Ik gun, wens, hoop dit voor jou, dat je beseft dat je mag zijn, dat je mag leven, dat je niet bang hoeft te zijn, dat jij je eindelijk veilig mag voelen. Lieve groet, Lian.
( Lian at 21 mei 2022 12 34)
Antwoord toevoegen
0
Privé antwoord

Hoi,

Niet vervelend bedoeld,maar denk je dat het dan zin heeft om hier steeds weer een soort van second opinion te vragen?
Terwijl de huisarts en kinesist zeggen dat je niks mankeert?
Je weet,als je hier regelmatig komt,dat het antwoord ook hier wederom "angst,stress en hyperventilatie " zal zijn.
En zo klinken je klachten ook duidelijk.....
Alles wat je beschrijft, past perfect bij chronische hyperventilatie.
Afgezien dan van een paar dingen die je zelf veroorzaakt door je bril niet te dragen.
I.p.v. steeds bevestiging van je klachten te zoeken,zou je beter eens met je huisarts in gesprek kunnen gaan om psychische hulp bij je angst om steeds iets te mankeren.
Een angststoornis is ook een aandoening/ziekte en kan ook behandeld worden.
Vraag je huisarts daarbij om hulp,daar heb je meer aan dan steeds op consult gaan en vervolgens toch niet (kunnen) geloven wat de arts zegt.

Gemarkeer als spam
Geschreven door Suzan
Beantwoord door 19 mei 2022 12 23
En nog een tip: gebruik steeds hetzelfde topic. Dan kun je de gegeven antwoorden terug lezen
( Suzan at 19 mei 2022 12 24)
Dag Suzan. Ik vind het gewoon heel moeilijk om te geloven dat dit allemaal door stress/spanning angst kan komen. Door mijn hypochondrie denk ik continu verkeerd en wil ik achter alles wat zoeken. En de lichamelijke sensaties vind ik ook gewoon heel eng, zeker het licht gevoel in her hoofd en het gevoel flauw te vallen. Ik ga sinds dinsdag naar de psycholoog.
( Anoniem at 19 mei 2022 14 23)
Ps : je zegt ook ‘afgezien van een paar dingen die je zelf veroorzaakt’ welke bedoel je daarmee?
( Anoniem at 19 mei 2022 15 23)
Hoi, Goed dat je in elk geval al naar een psycholoog gaat! Dan ben al op de goede weg. Wat jij allemaal beschrijft,zijn echt klachten die bij stress en hyperventilatie passen,juist dat lichte gevoel in je hoofd en het idee flauw te vallen. Er is een enorme lijst met klachten die bij hyperventilatie passen,heb je die nog niet gekregen van @John? Je had het ook over hoofdpijn, moe zijn en wazig zien,dat krijg je ook als je je bril niet draagt. En ook daar kun je dan licht in je hoofd van worden,dus daar heb je al 2 verklaringen voor. Spanning in je nek en schouders krijg je van hyperventilatie, maar ook als je te ingespannen moet kijken,ook al 2 redenen waar dat van komen. En de rest wat je noemt past echt bij hyperventilatie. Naast de psycholoog zou je kunnen overwegen naar een psychosomatisch fysiotherapeut te gaan. Die kan je helpen om de hyperventilatie te tackelen en om meer vertrouwen in je lichaam te krijgen. Dat dus niet iedere sensatie iets ernstigs betekent.
( Suzan at 19 mei 2022 17 51)
Ik heb ook last van lage rugpijn ineens. Hoe kan dat dan…
( Anoniem at 19 mei 2022 18 19)
Iedereen heeft dat wel eens, even een verkeerde beweging gemaakt of verkeerd of te lang gezeten. Geen zorgen overcmaken
( Suzan at 19 mei 2022 20 18)
Ja maar het rare is ik heb daar dus ongeveer kwartiertje last van gehad (rond 18u ) daarna is het weggegaan en nu lig ik in bed (01:01u) en heb ik weer wat last. Zouden dat de nieren zijn of dergelijke? Want als ik bv google moet geloven zou ik nu naar de spoed moeten rijden. Daar staat dat wanneer je ook licht in je hoofd bent (heb ik sinds mijn herval in maart al met momenten wel momenten niet) dat ik spoed moet gaan.. of met zweten maar als ik wat lichamelijk voel, word ik angstig en dan zweet je toch zowizo..
( Anoniem at 20 mei 2022 1 02)
Als het je nieren waren,zou je het constant voelen en niet maar een kwartiertje. Google vragen wat je mankeert,is niet handig als je hypochondrie hebt! Google gaat altijd van de ergste dingen uit en hoe meer jij zoekt op aandoeningen, hoe erger de scenario's worden. Zoek je wat je doen moet bij een splintertje in je vinger,zegt Google dat je arm geamputeerd moet worden..... Als je last hebt van een spiertje in je rug,kun je dat af toe wel en af en toe niet voelen,afhankelijk van je houding en wat je aan het doen bent. ( en dat kan dus ook niks doen zijn). De Spoed is daar wel erg overdreven voor,als de klachten aanhouden, is een fysiotherapeut de eerste waar je met zulke dingetjes naar toe gaat.
( Suzan at 20 mei 2022 8 52)
En het licht in je hoofd voelen,komt door het stressen,dan ga je verkeerd ademhalen en daardoor ( onbewust) hyperventileren.
( Suzan at 20 mei 2022 8 53)
Je hebt 100% gelijk… maar die internet is gewoon echt iets slechts voor mij dat weet ik.. Kun je trouwens van spierspanning in je nek/schouders ook licht in je hoofd zijn?
( Anoniem at 20 mei 2022 9 19)
Ja,dat kan zeker. Een fysiotherapeut kan daar wat aan doen door je nek en schouders los te maken
( Suzan at 20 mei 2022 13 30)
Antwoord toevoegen

Plaats een antwoord

Attach YouTube/Vimeo clip putting the URL in brackets: [https://youtu.be/Zkdf3kaso]
Upload een bijlage.
Allowed file types: zip.doc.docx,pdf,xls,xlsx,jpg,jpeg,png,gif
Max file size: 1.0 MB