0
0
Gemarkeerd als spam
Geschreven door Moni
Gevraagd op 23 maart 2018 19 10
66 bekeken

Mag en kan een arts in bepaalde gevallen weigeren een patiënt te reanimeren. Zelfs als de patiënt heeft aangegeven wel degelijk gereanimeerd te willen worden ondanks de gevolgen. Want is het niet de taak van een arts om levens te redden?

Gemarkeer als spam
Geschreven door John (moderator)
Beantwoord door 23 maart 2018 19 58
Privé antwoord

Ik begrijp de vraag niet goed….
Een arts zal in principe altijd reanimeren als dat nodig/zinvol is, tenzij de arts de dood heeft vastgesteld

Gemarkeer als spam
Geschreven door Moni
Beantwoord door 23 maart 2018 23 17
Privé antwoord
Mijn schoonmoeder is hartpatiënt, heeft een pacemaker, haar hartkleppen functioneren bijna niet meer en ze slikt bloedverdunners. 5 jaar geleden was ze in afwachting van een hartoperatie toen ze totaal onverwacht getroffen werd door een hersenbloeding. Maar omdat ze de bloedverdunners slikte, konden ze haar daardoor niet optimaal behandelen. Het resulaat is dat ze nu half verlamt is en niet meer kan spreken. Het ziekenhuis acht daardoor het risico om haar aan haar hart te behandelen te groot en wil haar daarom niet opereren. De prognose dat ze nog zou leven was toendertijd 5 jaar. Sindsdien ligt mijn schoonmoeder in een verzorgingstehuis. Echter zij wil dolgraag blijven leven en ze heeft aangegeven dat mocht er iets met haar gebeuren zij absoluut gereanimeerd wil worden. Ondanks de risico’s die dat met zich meebrengen. Echter de arts van het verzorgingstehuis vertikt het om haar te reanimeren indien ooit die situatie voorkomt. En wil daarover geen duidelijke uitleg geven. Vandaar mijn vraag: mag of kan een arts reanimatie weigeren ondanks de wil van een patiënt?
Gemarkeer als spam
Geschreven door John (moderator)
Beantwoord door 24 maart 2018 0 05
Privé antwoord

Ik vind het moeilijk om daar antwoord op te geven. Ik ken de situatie en de omstandigheden niet.Er kunnen redenen zijn waarom een arts dit besluit, maar dat moet hij dat wel kunnen uitleggen.

Gemarkeer als spam
Geschreven door ludwig
Beantwoord door 27 februari 2020 0 35
Privé antwoord

reanimatie;

Mijn moeder lag in hospitaal voor uitdroging , obstipatie en ademhalingsprobleem. Volgens dokter hyperventilatie; de carosserie wat oplappen.Hij zei ook dat ik kon tekenen voor niet-reanimatie als de diagnose slecht zou zijn,anders gingen ze reanimeren tot het uiterste.Ik tekende niets.Boven op de kamer gekomen krijgt men moeder acute ademnood en een hartstilstand in30seconden, met 3 verplegers erbij die de saturatie aan de vinger maten(die ik geroepen heb).Na hartstistand doen ze niets,alleen toekijken en zeggen,ah nu krijgt ze stuiptrekkingen.Een van die verplegers roep dan toch een arts-stagair(die voor de eerste keer mijn moeder ziet):die vraagt aan verpleger of ze getekend hebben voor niet-reanimatie(wat niet),kijkt naar het dossier 1 seconde en zegt dan dat ze voor oudere mensen niet reanimeren,wegens lage statistieken voor slagen.Ze heeft een longembolie gekregen,innige deelneming en dat was het;ik was in shock en was mijn moeder kwijt.Eerst zei de spoedarts dat ze gingen reanimeren en dan komt deze tweede snotaap op basis van valse statistieken uit hun context getrokken(binnen hospitaal zijn kansen trouwens veel groter dan buiten) op 1 sec zeggen van niet -reanimeren juist wegens leeftijd(economische redenen van kost,hij wou niets doen voor mijn moeder)
Hij had moeten vragen:Wat kan ik voor u nog doen?Dan had ik gezegd mijn moeder redden. Een persoon legt zijn leven in de handen van dokter en die gaat er zo lichtzinnig mee om,hij beslist zomaar over iemands leven op een moment dat er geen tijd te verliezen,dat niet het moment is voor praten maar juist handelen .Reanimatie hangt in een grijze zone (economische factoren of gewoon die heeft lang genoeg geleefd;daar is ergens een geheime agenda en iedereen heeft zwijgplicht)Men is eigenlijk verplicht alles met camera te trekken,dat zou een groot schandaal geweest zijn en er zou een maatschappelijk debat gekomen zijn.eigenlijk hebben die arts en verplegers geen hulp geboden aan een persoon in nood en dat in een hospitaal waar men hulp zoekt voor een zwakkere mens.
De beschaving meet men af hoe we met de zwakkere omgaat;dan zijn dat barbaren.Hoe kan je dat iemand aan doen ,hoe moet ik nu voortleven?Achteraf heb ik op internet in een studie over reanimatie bij longembolie(ik kende dat niet):als men binnen 10min. een tromboliticum toedient dan begint het hart terug te kloppen bij bijna 100 procent van de mensen en verlaat bijna 100 procent mensen zonder schade het hospitaal;ongeacht de leeftijd of comorbiteit,enige afhankelijke is op tijd tromboliticum toedienen:waarom hebben ze dat niet gedaan?ten tweede bij reanimatie protocol heb ik ook gevonden dat toestand longembolie reversibel is ,een reden te meer om te reanimeren.En bij de diagnose is er nooit anamnese geweest,hij stond op 5 meter van mijn moeder zonder ze te bekijken .Sprak juist met mij welke medicatie ze nam.Nu kan een klein kind via internet vinden dat de diagnose op anamnese en symptomen:trias van Virchov:immobiliteit ,uitdroging(viscositeit hoger),hoge leeftijd en acute ademnood op sommige tijstippen (recidiverende longembolie)wijzen naar een longembolie, zelfs zonder testen(geen ct-scan genomen,economische redenen?).Dan hadden ze toen moeder nog stabiel was kunnen behandelen.(misdiagnose uit desinteresse voor oudere).Bijkomende factor:ambulancier heeft haar niet horizontaal vervoert maar door de gang laten gaan en vallen met 4 wonden erbij,plus bloedklonter die is afgebroken en daarna in hospitaal fatale longembolie .Wat hebben die geleerd?Als men dat nog niet weet.Incompetentie van iedereen.Men wordt buiten door gewone mensen nog eerder geholpen bij reanimatie dan in hospitaal.Dat ze dan toegeven i.p.v.een verborgen agenda te hebben dat we met oude mensen niet moeten komen naar hospitaal want we doen er niets voor ,economisch niet nuttig,de utilitaire maatschappij.Door die nulliteit van een ambulancier(wij weten wat we doen )en misdiagnose was men moeder een vogel voor de kat.En zeggen dat ze niet wou gaan , dan had ze nog geleefd,nu 4 uur later dood.Ik had zelf verdunningspillen kunnen geven(eliquis,juist hogere dosis van 2 maal 10mggeven als behandeling van longembolie) .Huisdokter ook een grote nul,geen bloed getrokken ,niet gezien dat ze uidroging had en obstipatie:ik weet het niet ,doe ze binnen zei hij.(Als men hem belde in de namiddag ,het gaat niet goed met moeder,dan zei hij:je moet 'smorgens bellen ik kom pas morgen). Dan had ik kunnen hydrateren op tijd en had het zover niet gekomen.Hometrainer vond hij ook niet nodig;hoewel dat juist als preventie(bewegen)
voor preventie van trombose heel belangrijk is.Met wat ik op internet nu over logembolie weet had ik ze nog gehad.Preventief wordt er weinig gedaan ,ze zeggen de eenvoudige zaken niet,maar wel escalatie en dure opnames die niet zouden hoeven.Moet men nu zelf alles opzoeken op internet en dokter spelen.Want eigenlijk bij mijn moeder is die longembolie een gevolg van dehydratie dat geescaleerd is.Gewoon op het drinken letten.
Als hij gerea
nmeerd had en het niet gelukt was, had ermee kunnen leven ,maar nu heb ik geen leven meer ,zij weten niet wat ze iemand aandoen.Twee levens verwoest .

Plaats een antwoord

Attach YouTube/Vimeo clip putting the URL in brackets: [https://youtu.be/Zkdf3kaso]
Upload een bijlage.
Allowed file types: zip.doc.docx,pdf,xls,xlsx,jpg,jpeg,png,gif
Max file size: 1.0 MB