Ik ben een man van 43 die al sinds kinderjaren soms ineens momenten krijg (meestal tussen 5 en 10 seconden lang) waar ik me wat duizelig en gedesoriënteerd voel. Ik voel het aankomen en begin een klam gevoel te krijgen, het lijkt alsof mijn normale gedachtengang vertraagd (doch blijf me van alles goed bewust) of zelfs dat ik de kluts ineens kwijt ben en ik voel me eigenaardig en ietswat “paniekerig” in golven over heel mijn lichaam. Ik ben nooit in zwijm geraakt of gevallen en meestal merken mensen rondom me er niets van. Soms duurt het maanden tussen “aanvallen” en soms heb ik er meerdere per dag. De laatste weken gebeurt het meer en voelen de “aanvallen” iets zwaarder. Gisteren in het midden van een gesprek helemaal de kluts kwijt moeten gaan zitten en in het midden van mijn zin niet meer weten waar ik het over heb. Meestal beterd het wanneer ik diep in en uit adem en in de verte kijk…
Ik ben een mentaal erg sterk persoon en leef sinds mijn 15 alleen en in het buitenland. De laatste jaren waren uitzonderlijk moeilijk en angstig mits ik in een erg gewelddadige streek zit (met zo goed als geen gezondheidshulp) en hier al 8 jaar blijf om te proberen mijn zoontje hier uit te krijgen of ten minste zijn opvoeding kunnen beïnvloeden (mits moeder bipolair is en zich weigert te verzorgen en een vader hier bijna geen enkel recht over zijn kind heeft). Zijn dit lichte paniekaanvallen? Een te lage bloeddruk? Een lichte hersen aanval? De symptomen zijn licht en moeilijk te beschrijven maar steeds datzelfde angstige gevoel dat me bekruipt.
Alvast bedankt