Sinds een week voel ik me ‘niet mezelf’. Ik voel me verdoofd. Ook mijn tijdsbesef is een beetje weg. Ik doe alles wat ik moet doen, maar het klopt gewoon niet. Ik heb continu de gedachte dat ik eenzaam ben en ongelukkig, terwijl ik, als ik er over nadenk, dit niet zo voel. Het is begonnen sinds een weekend waarin ik 2 dagen achter elkaar 2-3 uur per nacht heb geslapen. Wellicht dat het daarmee te maken heeft… ik probeer er niet teveel aan te denken, want die gedachte maakt me best bang en ook emotioneel. Ook als ik met mensen praat voelt het alsof ik praat, maar als buitenstaander naar mezelf kijk. Zelfs als ik in de spiegel kijk, en mn gezicht aanraak, kan ik het gevoel en het beeld niet koppelen.