’s Nachts in rust het gevoel niet voldoende lucht te krijgen. De ontspanning wordt op een gegeven moment – dus na een poos niet te kunnen inslapen en waar ik vaak last van heb – te sterk en er ontstaat een gevoel van wegzakken in een donker gat terwijl de ademhaling geblokkeerd lijkt. Alsof al het bloed uit je hoofd zowel als het hele lichaam wegzakt. Het voelt aan alsof ik ter plekke dood zal blijven. Er komt een nogal heftig paniekgevoel en ik voel mijn hart niet meer, mijn hele huid geeft tinteling en vooral prikkelingen die op bepaalde plaatsen pijnlijk zijn – vooral de handen en polsen en bij de vingergewrichten is het ’t hevigst. Ik heb daar poly artrose. Dat heb ik ook in de voeten, maar of de prikkende pijn daar ook erger is weet ik niet. Het lijkt te gebeuren bij inslapen en alsof dat te sterk zou zijn. Dan schiet ik opzettelijk overeind en haal heel diep adem en dan zet ik flinke druk door de adem eruit te persen maar die niet te laten gaan. Soms houd ik mezelf vast. Aanvankelijk voel ik mijn hart niet en probeer ik die aan de pols te voelen maar door de paniek is dat moeilijk, maar voel ik hem ook niet. Dan gaat mijn hart heel erg snel en kan ik hem wel in de pols voelen, 27 keer per 10 seconden ongeveer, en dat gebeurt ook zonder het verhogen van de druk op de longen. Deze symptomen verschijnen en verdwijnen vrij snel allemaal, maar ik kan me er heel akelig van blijven voelen, wat een uur duurt of langer. Het gevoel van lichte benauwdheid blijft en ik krijg grote angst om te gaan slapen. Dan sta ik maar op. Ook de dagen erna voel ik me niet zo goed en wat angstig. Nu is dat ook gebeurd en vond ik deze site. Ik vond opnieuw niets bij de symptomen die ik intikte. Daarom stel ik de vraag maar naar wat dit is.
Ik had het eerder en toen kreeg ik een hartmonitor en die moest aan de vinger. Daar zitten twee rode lampjes aan die dermate fel schijnen dat ik daar dan weer bijna niet van slaap en als ik inslaap is de slaap zeer kort van duur. Ook de pleister om de vinger heen en dat die helemaal recht moet is dermate hinderlijk dat ook dat de slaap tegenhoudt. De test heeft daardoor geen resultaat en ik was voor niets gemarteld. De klachten verdwenen en na ruim een jaar komen ze terug. Vele jaren geleden is het begonnen – ik ben man, hyper sensitief en nu 67 – maar dat was alleen s’ nachts een soort van paniekaanval, die ik maar twee of drie keer had, verspreid over behoorlijk wat jaren. (Ik was de vijftig waarschijnlijk gepasseerd, maar dat is een eigenlijk te vage herinnering.) Ik heb vaak stress klachten (gehad ook) en die kunnen wisselen wat betreft de symptomen. Kunnen reguliere artsen hier iets mee of niet? En indien niet, welke alternatieve dan wel?