Wat is het KISS-syndroom?

Ondanks het feit dat er geen wetenschappelijk bewijs voor het KISS-syndroom bestaat, zijn er legio ouders die ervan overtuigd zijn dan hun kindje dit syndroom heeft. Wat is het KISS-syndroom eigenlijk?

Wat is het KISS-syndroom?

De term KISS staat voor het Duitse Kopfgelenk- Induzierte Symmetrie-Störung. In het Nederlands is dat: Kopgewrichten Invloed op Storingen in de Symmetrie. Het gaat om een pijnlijke spanning die in het hogere deel van de nek van een baby’s ontstaat. Hierdoor kan de baby dit gedeelte niet of bijna niet bewegen. De gevolgen kunnen groot zijn. Zo zou het kunnen zorgen voor ernstige afwijkingen in het gedrag, de motoriek en de ontwikkeling van het kind.

Symptomen KISS-syndroom

De kenmerken die bij dit syndroom horen zijn enorm breed. Vaak lijkt het erop dat de kenmerken spontaan verdwijnen naarmate het kindje ouder wordt. Echter, dat lijkt maar zo als dus de voorstanders. Doordat het kindje zich eigenlijk forceert, ontstaan verhoogde spierspanningen rond de nekgewrichten. Deze vormen een bron voor hoofpijnklachten. De symptomen zijn dan ook onder te verdelen in vroege- en late symptomen:

Vroege symptomen

  • Een scheve stand van het hoofd, nek en romp, waarbij het hoofd wat achterover getrokken wordt.
  • Kindje ligt niet graag op de buik.
  • Scoliose.
  • Overstrekte houding bij zowel het liggen als staan.
  • Asymmetrie in de motoriek. Denk hierbij aan het altijd op één kant slapen, asymmetrische arm- of beenbewegingen of bij borstvoeding een voorkeurskant hebben.
  • Een scheve, lichte schedelafplatting als gevolg van de asymmetrische lighouding in de eerste 2-4 weken.
  • Soms moeite met slikken en makkelijk spugen.
  • Protesthuilen, bijvoorbeeld bij het aan- en uitkleden.
  • Matige zuig- en slikreflex.
  • Veel huilen en slecht slapen.
  • Op vroege leeftijd al willen staan.
  • Moeilijk of niet kruipen, maar op de billen schuiven.
  • Slechte zitbalans, niet graag willen zitten.
  • Prikkelbaar, driftig en onrustig.
  • Niet graag willen knuffelen.
  • Druk, onrustig, driftig.

Latere symptomen

  • Problemen met het evenwicht.
  • Vaak en gemakkelijk struikelen.
  • Veel op de tenen lopen en vaak vallen en struikelen.
  • Moeilijk inslapen en onrustige slaap hebben.
  • Moeite hebben met concentreren.
  • Wisselende resultaten op school.
  • Hoofdpijn.
  • De grove en fijne motoriek ontwikkelen langzaam.
  • Veelvuldig hebben van tics.
  • Achterstand in spraakontwikkeling.

Wanneer jouw kindje één of meerdere van bovenstaande kenmerken heeft, dan hoeft hij of zij nog geen KISS te hebben. Neem contact op met je huisarts wanneer je vragen hebt of wanneer je onzeker bent.

Mogelijke oorzaken van het KISS-syndroom

Het KISS-syndroom zou ontstaan bij de bevalling, waarbij er een functiestoornis in het babynekje ontstaat. Dit kan komen door: een vroeggeboorte, langdurige en/of zware bevalling of juist een (te) snelle bevalling. Maar het kan ook gebeuren bij een keizersnede, vacuüm- of tangverlossing. In andere gevallen zou het syndroom al in de baarmoeder ontstaan als gevolg van een verkeerde ligging.

Behandeling van het KISS-syndroom

De behandeling moet gebeuren door een speciaal opgeleid manueel therapeut, osteopaat of chiropractor. De behandeling bestaat uit kleine en zachte bewegingstechnieken die zich richten op de bovenste wervels van het nekje. Bij meer dan tweederde van de kinderen zouden 3 behandelingen vaak voldoende voor een positief resultaat.

Echter, er zijn artsen die waarschuwen voor het gevaar op complicaties bij bepaalde behandelingen met manipulaties aan het hoofdje en nekje van een baby. Volgens hen kan een behandeling leiden tot een scheefstand van de wervels. Daarnaast zijn er gevallen bekend van baby’s met een korte ademstilstand tijdens de behandeling. In de meeste gevallen is er hier geen blijvende schade geconstateerd. Maar laat je altijd goed voorlichten en vraag aan je huisarts voor een verwijzing.

Bestaat het KISS-syndroom wel of niet?

Er bestaat ten eerste geen wetenschappelijk bewijs dat de behandeling bij dit syndroom helpt. De successen worden door de sceptici verklaard door het feit dat heel wat van de symptomen en klachten die tot het KISS-syndroom behoren, meestal zonder behandeling na enkele maanden spontaan verdwijnen.

Daarnaast bestaat er ook twijfel over het bestaan van het syndroom zelf. Het bestaan ervan is ook nooit wetenschappelijk bewezen. De symptomen die bij KISS horen bestaan uit een enorm brede scala aan aspecifieke symptomen, die ook bij zeer uiteenlopende andere problemen kunnen voorkomen. Iedere baby heeft waarschijnlijk wel één of meerdere symptomen.

Aan de andere kant zijn er ouders die hebben aangegeven dat hun kind genezen is na een behandeling. Het blijft dus een tweestrijd tussen mensen die er wel en niet in geloven.

 

Bronnen: oudersvannu.nl en wij.nl

Darmonderzoek: bent u al aan de beurt?

Voer uw geboortejaar in en reken uit wanneer u in aanmerking komt voor het RIVM bevolkingsonderzoek.

Doe de test